Muzykę traktujemy jako narzędzie pamięci, świadomości przemijania i otwierania rozmowy o śmierci — która w każdym z naszych spektakli ukazywana jest z innej perspektywy. Interesuje nas muzyka jako nośnik emocji i doświadczeń, których nie da się wypowiedzieć wprost. Sięgamy zarówno po historie realnych osób, jak i po źródła kulturowe, wierzenia oraz tradycje, by oswajać to, co trudne, niewygodne i często wypierane.